سخنی از شهاب حسینی
يچ وقت رويا هايت را دست کم نگير. مي شود از خواب يک گل، به بيداري يک باغ رسيد. مي شود به هواي خورشيد چشم بست و با
تابش مخملين اش چشم گشود. مي شود نا ممکن را در خيال، نقش زد و به حقيقي ترين شکل ممکن زندگي اش کرد . . .
جهان من همين رويا هايي است که پشت چشم هايم جا مي ماند و کنج دلم پنهان مي شود. درست شبيه روياهاي تو که پشت بي حواسي هايت پنهان مي کني و کنج غرورت جا مي گذاري. هيچ وقت رويايت را دست کم نگير. روزي همين تصور محال، دستت را مي گيرد و با خودش به انتهاي سعادتي شيرين مي رساند که کام تمام نا مرادي هاي دنيا را تلخ کند. ترديد داري؟ به آب نگاه کن. برق نگاه مرا در چشمانت خواهي ديد. حتي اين انعکاس عاقلانه هم مقابل جنون روياهاي آدمي کوتاه است.

+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 19:10 توسط zahra joon
|
نه از آبم نه از خاکم که تنها آتشم